Galiba Özlemişim
Kaskatı kesilmişim, özlemişim galiba seni. Her taraf dağınık. Sere serpe uzanmış yüreğim kıvranıyor. Acıyı tadıyor, acıyı tanıyor. Ağlıyorum, kanıyorum, galiba ; galiba özlemişim seni…
Sen mi gelirsin, yoksa ben mi giderim sen gelmeden bilmiyorum. Bildiğim bir şey var. O da kafa tuttuğum yüreğime, bildiğim bir şey var, o da meydan okuduğum üç beş çelimsiz acınası cesaretimle yüreğimden geçen bütün senli cümlelere…
Düğümleri çözemiyorum. Bağlar açılmıyor. Kör rahlelere dayamışım başımı. Dizinde büyütmüşüm bütün hasretimi okyanusların. Dalgalar geldikçe büyümüş. Gemiler geçtikçe daha çok kapanmış derinlere. Kimsesiz bir çocuğun ağlayışında bulmuşum beni. Ben demek bile benim için çok şeyken, ben demek bile cesaretin son haddiyken benim için, söylesene, nasıl söylerim, nasıl söylerim seni çok özlediğimi…
Kesiliyorum yine, daralıyor nefesim. Cümleler ardı ardına gelmiş sıkışmış tam ucunda dilimin. Göğe bakıyorum, gelmiyorsun. Güneşe bakıyorum sıcaklığını geri çekiyor benden, yıldızlara bakıyorum tek tek kapatıyorlar ışıklarını. Artık kimse benden yana değil, küflü yastığıma bakıyorum son bir umut, ve her gece uzandığım mermer banklarına camiinin. Buz gibi hepsi, buz gibi herşey, hissediyorum, kaybediyorum…
Ve susuyorum, kaskatı kesilmişim, galiba, galiba özlemişim seni…
Minare…
Etiketler: Galiba Özlemişim
05 Şubat 2008, 04:30 tarihinde.
defalarca okudum bunu her okuyuşumdada ayrı bi tat alıyorum çok güzel yazmışın yüreğine sağlık…
18 Temmuz 2008, 15:16 tarihinde.
Galiba ozlemisim seni