Takla Atan Güvercin
Bir güvercin olacaksan, takla atan güvercin olacaksın.
Ama kendin için atacaksın taklaları.
Ayağından ipe vurulmuş; kanatlarının üç tüyü bantlanmış olmayacak – uçup gidivermeyesin diye.
İstersen döneceksin kalktığın yere, istemezsen hiç inmeyeceksin bile yere.
Alkışlanmasan da olacak iki ters bir düz takla attığında. Bir “afferin bana” yetecek sana.
Kendini korumayı ve şahinlerden daha hızlı uçabilmeyi öğreneceksin, en güzel taklaları atabilmeyi öğrendiğin gibi.
Çok ama pek çok çalışacaksın bunun için de.
Sonunda yakaladın mı termiği, buluta fişekleyecek, döne döne çıkabileceksin yükseklere ve süzüle süzüle, pike çekerek, en sevdiğin taklalar, hatta burgularla ineceksin hiç bilmediğin yerlere.
Kızılırmak’ın kırmızı çamuru da, Nallıhan’ın yeşil toprağı da bulaşacak mantona, beyaz gagana, paçalarına.
Takla atabilen bir güvercin olarak doğduysan,
en güzel taklaları atabilmeyi öğreneceksin;
dilediğinde, dilediğin şekilde atabilmek
ve takla atabilen küçük güvercinlere
öğretebilmek için…
Etiketler: Takla Atan Güvercin, Yalçın Ergir